p> /chapter/3285289/
/
/chapter/3285289/
/
/chapter/3285289/
/
/chapter/3285289/
/
又是春殘也,如何出翠帷。落花人獨立,微雨燕雙飛。應緣分影來池月,遊世無心出岫雲。適意歸來尖屋底,蔬畦還與力鉏勤。
/chapter/3285289/
/
/chapter/3285289/
/
/chapter/3285289/
/
/chapter/3285289/
/
/chapter/3285289/
/
出入叢林成歲月,養成大樹沒根栽。東山老矣病且耄,爲蔭爲涼待後來。四時乘大德,五日敞金扉。陽晷移南陸,天光盛紫微。
/chapter/3285289/
/
/chapter/3285289/
/
/chapter/3285289/
/
/chapter/3285289/
/
/chapter/3285289/
/
東別羣舒國,西踰二劍天。才高鄴都檄,政竚武城絃。籃輿訪蕭寺,烟暝漲春空。遠樹樓頭綠,殘霞山外紅。昏鐘發林杪,人語殷橋東。回首都無迹,人生真夢中。