/
/chapter/3285289/
/
/chapter/3285289/
/
靜據胡床,久而愈芳。默亡痕黑白,貧不覺蒼黄。住無相兮龜之藏,行無章兮鳥之翔。月爛爛而魚吞光,華菲菲而蜂採香。仙風入骨楚臣騷,消得明皇賜繡袍。哦就新篇神物護,未饒禹錫擅詩豪。
/chapter/3285289/
/
/chapter/3285289/
/
/chapter/3285289/
/
/chapter/3285289/
/
/chapter/3285289/
/
對壘毰毸地,雙驚滅玉塵。長鳴非後郭,利嘴欲專秦。渥赭隨顔罷,飛霜入鬢新。夜壺寒展刻,冬晷急馳輪。
/chapter/3285289/
/
/chapter/3285289/
/
/chapter/3285289/
/
/chapter/3285289/
/
/chapter/3285289/
/
入息未嘗居陰界,出息何曾涉萬緣。一聲漁笛離南浦,依舊蘆花深處眠。太原城下屹行宮,雲樹籠葱掩碧空。鐵馬無聲汾水急,滿天風雨泣英雄。